จีนวางแผนส่งดาวเทียมบรอดแบนด์วงโคจรต่ำ (LEO) มากกว่า 28,000 ดวง กระจายอยู่ในสองกลุ่มดาวเทียมขนาดใหญ่ระดับชาติ โดยมี ดาวเทียม Guowang (กัวหวาง) 213 ดวง และ Qianfan
(เฉียนฟาน) 248ดวง
ระบบดาวเทียม Guowang ดำเนินการโดย China SatNet ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจที่ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน 2021 และขึ้นตรงต่อ SASAC กลุ่มดาวเทียมนี้ครอบคลุมวงโคจรหลายระดับ โดยมีแผนจะส่งดาวเทียมประมาณ 13,000 ดวง มีการยื่นเอกสารต่อ ITU ในปลายปี 2020 เพื่อรักษาสิทธิ์ในการใช้คลื่นความถี่
การปล่อยดาวเทียมเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม 2024 โดยใช้จรวด Long March 5B, 8A, 12 และ 6A และปัจจุบัน เว็บไซต์ Orbital Radar ติดตาม ดาวเทียม Guowang จำนวน 213 ดวงในวงโคจร โดยมีอัตราการปล่อยเพิ่มขึ้น มีการใช้ดาวเทียมสองรุ่น คือ รุ่นขนาดใหญ่กว่าสำหรับจรวด Long March 5B และรุ่นขนาดเล็กกว่าสำหรับจรวด Long March 12 และ 6A โครงการนี้มีประวัติการปล่อยที่ราบรื่นสมบูรณ์
ระบบดาวเทียม Qianfan ได้รับการพัฒนาโดยบริษัท Shanghai Spacecom Satellite Technology (SSST) โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้และสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน การปล่อยดาวเทียมเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม 2024 โดยมีการปล่อยดาวเทียมแบบแผงเรียบ 18 ดวงเป็นชุดๆ ด้วยจรวด Long March 6A และ Long March 8 และปัจจุบันเรดาร์วงโคจรสามารถติดตาม ดาวเทียมเฉียนฟานได้ 248ดวงในวงโคจรจากกลุ่มการปล่อยจรวดต่างๆ การปล่อยดาวเทียมหยุดชะงักไปหลายเดือนในปี 2025 หลังจากดาวเทียมบางดวงประสบปัญหาเครื่องยนต์ขับดันหรือไจโรสโคปขัดข้องในวงโคจร แต่กลับมาดำเนินการต่อในเดือนเมษายน 2026 หลังจากแก้ไขปัญหาแล้ว ระยะที่ 1 ตั้งเป้าหมายไว้ที่ดาวเทียม 1,296 ดวงสำหรับการครอบคลุมพื้นที่ระดับภูมิภาค และวางแผนที่จะติดตั้งดาวเทียมครบ 15,000 ดวงประมาณปี 2030 แตกต่างจากดาวเทียมกัวหวางที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ ดาวเทียมเฉียนฟานมุ่งเน้นเชิงพาณิชย์ โดยได้ลงนามในข้อตกลงบริการทดลองแล้วในบราซิล มาเลเซีย คาซัคสถาน และตุรกี
ข้อมูลเปรียบเทียบระหว่าง ระบบดาวเทียม Guowang กับ Qianfan
(ข้อมูล ณ 20 ต.ค.2026)
ความสำคัญเชิงกลยุทธ์
โครงการเหล่านี้มีวัตถุประสงค์หลายประการ ได้แก่ การรักษาคลื่นความถี่วงโคจรไว้ก่อนที่กลุ่มดาวเทียมของชาตะวันตกจะเข้ามาครอบครองช่องว่างที่มีอยู่ การสร้างระบบสื่อสารที่เป็นอิสระจากเครือข่ายของชาตะวันตก การให้บริการบรอดแบนด์แก่ประเทศพันธมิตรในโครงการริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง และการผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมการปล่อยจรวดเชิงพาณิชย์ของจีน
ภาพแสดงความสูงของวงโคจรดาวเทียม Qianfan, Guowang และ Starlink
ผลกระทบจากวงโคจร
หากติดตั้งใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ กลุ่มดาวเทียมเหล่านี้จะเพิ่มดาวเทียมกว่า 28,000 ดวงในวงโคจรต่ำของโลก (LEO) ซึ่งคิดเป็นประมาณสามเท่าของจำนวนดาวเทียมที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบันที่ไม่ใช่ของ Starlink ทั้งสองโครงการนี้ทำงานอยู่เหนือระดับความสูงประมาณ 550 กิโลเมตรของ Starlink ซึ่งแรงต้านของชั้นบรรยากาศไม่สามารถกำจัดความล้มเหลวได้อีกต่อไป ดาวเทียมที่เสียแล้วที่ระดับความสูง 1,100 กิโลเมตรสามารถคงอยู่ได้นานหลายสิบปีถึงหลายร้อยปี สิ่งนี้ทำให้เกิดคำถามสำคัญเกี่ยวกับเศษซากการจัดการการโคจรเข้าใกล้กันและการประสานงานคลื่นความถี่ อัตราการติดตั้งใช้งานที่รวดเร็ว – การปล่อยดาวเทียมหลายครั้งต่อเดือนในทั้งสองโครงการ – กำลังเปลี่ยนแปลงรูปแบบการครอบครองวงโคจรต่ำของโลก (LEO) ไปแล้ว
จำนวนดาวเทียมของ Qianfan, Guowang และ Starlink
(ข้อมูล ณ 20 ต.ค.2026)
ภาพแสดงรายละเอียดคุณสมบัติด้านการสื่อสารของดาวเทียม Internet ของแต่ละค่าย
(ข้อมูล ณ 20 ต.ค.2026)
แหล่งที่มา :
Guowang & Qianfan: China's Satellite Internet 2026